Een persoonlijk blog over verbinding! Deel II


Tijd voor deel II van mijn persoonlijk blog!

Verbinding is een woord wat je misschien tegenwoordig meer hoort. Zo’n kreet, net als ‘ loslaten.’

Als je deze woorden gebruikt zonder ‘inhoud’  dan worden het voor mij ook kreten. Want wat betekent het nu eigenlijk, verbinding?

Foto: Patrick Rosenthal
Foto: Patrick Rosenthal www.musa.nl

Een verhaal vooraf:

Vroeger, in mijn puberjaren, ontwikkelde ik een eetstoornis. Ik heb veel moeite gehad met zijn wie ik was. Ik dacht altijd anders, keek op een andere manier naar dingen dan mijn omgeving dat deed. En dat was lastig. Ik was een zogeheten dwarsligger 😉

Zo trok me terug op mijn kamer, smokkelde een zak chips mee naar boven. Die at ik leeg (bijna dagelijks) en ondertussen las ik me klem in de Bouquet Reeks boekjes 😉

Later breidde dit zich uit door elke dag wel ergens langs de snackbar te gaan. Ik moest altijd wel even weg, ergens heen. Vaak met een smoesje. Ik moest gewoon ‘scoren.’

Er ging geen dag voorbij, of ik werkte teveel vettigheid naar binnen. Niet wetende dat ik eigenlijk een rotgevoel aan het wegeten was, wat uiteraard niet lukte.

Pas in 2008 werd het benoemd dat ik een eetstoornis had: Binge eating disorder. Oftewel: stelselmatig overeten. Want het er weer uitgooien deed ik niet.

Ik was in de jaren aangekomen, afgevallen, aangekomen, afgevallen enzovoort. Ik kwam in Zutphen bij Amarum terecht. Zij begeleidden me naar een normaal eetpatroon.

In eerste instantie leek het of ik meer moest gaan eten, en ik verklaarde ze daar voor gek.. Mijn diëtiste vroeg me om haar menu 3 weken te gaan volgen en te kijken wat er ging gebeuren. Dat durfde ik wel aan. 3 weken langer was niet heel onoverkoombaar.

Ondertussen werd er aan mijn gedachten, gevoelens en emoties gewerkt: wáarom nam ik de toevlucht tot de snackbar. Wáarom at ik mijn frustratie weg? Hielp me dat? Of werd ik er juist verdrietiger en ongelukkiger van?

Ik leerde voor het eerst dat ik mijn gedachten niet hoefde te volgen: ik kon er een halt aan roepen! En ik kon andere gedachten er voor in de plaats zetten! Helpende gedachten. Ook dat ik mocht zijn wie ik was. Gewoon. Goed genoeg.

Tot mijn grote verbazing was ik na 3 weken het aangepaste dieet gevolgd te hebben afgevallen… Het dieet bestond niet uit dingen laten, maar uit: s’ochtends ontbijt van boterhammen met beleg naar keuze, om 10.00 iets tussendoor, om 12.30 3 boterhammen met beleg en boter enz. naar keuze, s’middags iets tussendoor. S’avonds 1 bord (gemiddelde portie) warm eten en met de koffie nog een kleinigheid tussendoor.

Zo kon ik alles blijven eten, maar in een vast patroon, in vaste hoeveelheden. Niks tellen of wegen. Dat patroon volg ik nog steeds. Als ik er van af wijk, dan is de kans aanwezig dat ik terugval in teveel eten.

Gaandeweg besefte ik ook dat ik mijn ‘niet gehoord’  zijn weg gegeten had… Ik was echter degene die de controle terug kon pakken, en dat deed ik.

Mijn eetverslaving had mij niet meer in zijn macht: ik was zelf weer baas geworden.

Ik moet wel zeggen: nog steeds komt het af en toe om de hoek kijken. Als ik met emoties te maken krijg die op het gevoel van vroeger lijken, dan word ik soms verleid. Gelukkig bij lange na niet meer als vroeger en ik ben me heel snel bewust dat ik bijna weer in de oude valkuil stap en buig het om.

Ik leerde, door de controle terug te pakken, om in verbinding te komen met mijzelf. Een voorzichtige connectie, die later steeds sterker zou worden, naarmate de tijd verstreek.

Verbinding betekent voor mij dus: in contact met. In dit geval met mijzelf 😉 Een slanke den ben ik niet. Zal ik ook niet worden, maar in balans ben ik sindsdien wel. Heel wat waard voor mij!

Over de voorzichtige connectie in verbinding met mijzelf vertel ik een volgende keer meer!

Mocht je het eerste deel gemist hebben, dan kun je dat hier teruglezen:  Een persoonlijk blog over strijd en verbinding! Deel I

Bedankt voor het lezen van mijn blog. Wil je in de toekomst op de hoogte blijven van mijn blog, schrijf je dan in op de blog pagina. Klik op een willekeurig blog bericht en rechts van dat bericht zie je een inschrijfmogelijkheid!

Hartegroet, Gaab

Hieronder vind je een aantal reacties van mensen die ik heb gefotografeerd. Ik heb ze een aantal vragen voorgelegd over verbinding.

Erica Pach van Be Your BestPBG141031_MG_9589

Vraag:Ik maakte een foto van jou. Wat maakt dat je hem (nog steeds) gebruikt (hebt)?

Antwoord: Ik weet het niet meer zo goed, behalve dat ik enorm blij was met de resultaten. Ik straal op die foto’s, de belichting (natuurlijk licht nota bene) was goed. Je was prettig in de omgang. Het voelde wel goed. Ik gebruik de foto’s nog steeds omdat ik (nog?) geen betere heb en omdat ik echt heel tevreden ben met het resultaat.

Vraag: Heb jij het gevoel dat ik écht met jou de verbinding ben aangegaan?

Antwoord: Ik geloof het wel, want ik voelde me op mijn gemak. Nou ben ik niet zo bleu bij fotograferen, maar ik weet wel dat ik niet altijd meteen goed op de foto sta. En jij hebt volgens mij toen niet heel veel foto’s gemaakt en vele waren er meteen goed. Dat vind ik een prestatie.

Vraag: Vind je mijn werkwijze verschillen van andere fotografen, en zo ja waarom?

Antwoord: De fotografen met wie ik heb gewerkt, proberen me altijd wel op mijn gemak te stellen. Het verschil met jou was, dat je vlakbij me zat en tegen me bleef praten, contact zoeken. Meestal sta ik ergens en is de afstand groter tussen fotograaf en gefotografeerde. Misschien is dat wel het verschil.

Esther Janwarin van De Helende RoosPBG140917_MG_7083

Vraag: Ik maakte een foto van jou. Wat maakt dat je hem (nog steeds) gebruikt (hebt)?

Antwoord: De warme achtergrond kleur, maakte de foto anders dan anders en ik stond er natuurlijk op.

Vraag: Wat versta jij onder verbinding?

Antwoord: Je gaf een rustgevend gevoel, waardoor de foto ook natuurlijk was.

Vraag: Waar merkte je het aan dat ik de verbinding met je ben aangegaan?

Antwoord: Ik voelde mij op mijn gemak, misschien speelt ook wel een stukje mee dat ik je al persoonlijk kende en jou een geweldig mens vind. <3  Maar ik denk wel dat dit bij een onbekende ook zo kan voelen.

Martin Eelderink van Plusmore PBG140917_MG_7231

Vraag: Ik maakte een foto voor jou. Wat maakt dat je hem (nog steeds) gebruikt (hebt)?

Antwoord: Het is een mooie foto. In ieder geval zeggen andere mensen dat ook 🙂

Vraag: Heb jij het gevoel dat ik écht oprecht met jou de verbinding ben aangegaan?

Antwoord: Ja tijdens het foto moment had je in zeer korte tijd echt een connectie gemaakt. Door enthousiast, spontaan te zijn en door de juiste vragen te stellen. 

Vraag: Waar merkte je dat aan, dat ik de verbinding met je aanging?

Antwoord: Je had oprechte interesse (althans daar ging ik vanuit). En jouw non verbale communicatie

Vraag: Vind je mijn werkwijze verschillen van andere fotografen, en zo ja, waarom?

Zover ik het kan beoordelen ja. Dat komt met name door jou losse benadering. Mensen niet te geposeerd op de foto laten komen.


Comments (10)

    • Gaby

      Dank je Marian. Daar is wel oefening en tijd en ontwikkelen aan vooraf gegaan, maar nu voelt het goed zo te zijn en te leven. In alignment with source #AbrahamHicks x

      Beantwoorden
  1. Karin

    Geweldig Hoe goed je ermee omgaat gaab. Ben maar heel trots op jezelf en inderdaad zoals je bent is goed!!!

    Dikke kus en tot snel

    Beantwoorden