Hoe zie ik God?


Hoe zie ik God? Vanmorgen tijdens de les van Een Cursus in Wonderen wist ik wat ik wil schrijven hierover.

Citaat CIW “ Wees niet bang voor de liefde. Want zij alleen kan alle leed genezen, alle tranen wegwissen, en de Zoon die God als de Zijne erkent (lees: als jij jezelf toestaat jezelf te zien en de liefde voor jezelf erkent) zachtjes doen ontwaken uit zijn droom van pijn. Wees niet bang hiervoor.”

Vroeger, toen ik nog naar de Katholieke Kerk ging, hoorde ik over God. Maar ik kon er niet in geloven. Had er niks mee. Hoorde teksten die ik dan na moest zeggen, maar deed dat liever niet. Weerstand all over. En dus deed ik het ook niet (Zo eigenwijs was/ben ik wel 😉 )

Toch ben ik dichter bij God (Ik noem het Onvoorwaardelijke Liefde) dan ooit! Ik zal het je uitleggen hoe ik daar kwam.

In 2014 werd ik in een (mijn eerste!) meditatie geleid. In de meditatie werd er een contact gemaakt met de ‘spirituele wereld.’ Ik mocht me overgeven aan wat was in dat moment. Alleen dat was al een hele stap, maar de mensen waar ik was voelden vertrouwd, en zeker niet zweverig aan. Ik gaf me over aan de stem die de meditatie leidde. Zo bracht ik een visuele bol van licht, die opgebouwd was via mijn buik (solar plexus) naar mijn kruin, tot boven mijn hoofd. Ineens viel er een intens licht over me heen. En een gevoel… zo zalig! Ik kon het niet geloven. Er rolden tranen over mijn wangen. Voor mij was 1 ding duidelijk: hier wilde ik meer van weten.

De jaren die volgden was ik een spons: alles wat goed voelde, slurpte ik op! Meditatie werd een dagelijkse gewoonte. Lezen van boeken over onderwerpen als innerlijke beleving, Bewust Zijn, Spiritualiteit. Cursus in Wonderen. Ook luister ik nog steeds elke dag opnames van Abraham Hicks. (Google maar eens!)

Wat ik begon te ervaren hierdoor (doordat ik het ben gaan toepassen, elke dag opnieuw), was een goed gevoel van binnen. Een liefde. Er mogen zijn. Er toe doen. Dat bouwde ik helemaal op voor mijzelf, door elke dag opnieuw af te stemmen hoe ik me voel. Te luisteren naar wat mijn innerlijk mij te zeggen heeft. Keuzes te maken die ervoor zorgen dat ik mij zo goed mogelijk blijf voelen, ongeacht wat er op mijn bord ligt.

Zo heb ik in een paar jaar mijn manier van kijken naar de wereld omgebouwd van Windows naar Mac zeg ik nu wel eens. Mijn binnenwereld is compleet veranderd. Doordat ik mij van binnen goed voel, en die liefde heb toegelaten, en ervaar, kijk ik anders naar buiten. Ik neem nu in de buitenwereld ook veel meer liefde waar. Zachtheid, openheid, stralende ogen, een glimlach…En omdat een ieder gelijk is, en er helemaal toe doet, het waard is om hier te zijn, kijk ik tegenwoordig naar dat stuk in de mens. Ik kijk naar je ziel!

We maken allemaal fouten. En we hebben allemaal dingen gedaan in het verleden, die we liever anders hadden gedaan, met wat je nu weet. Maar het erkennen dat het zo is, en jezelf dan vervolgens vergeven, zodat je NU verder kunt en het achter je kunt laten brengt zoveel verlichting!

Voor mij is het vinden en gaan leven van Onvoorwaardelijke Liefde hoe ik God zie. Het is een inner Job! God kun je dus voor mij De Liefde noemen. Of Bron. Of Al wat Is. Of Buddha, of Allah. Het maakt voor mij niet meer uit hoe je het noemt. Als het er voor zorgt dat jij de liefde ervaart… what’s in a name!

Een paar weken geleden keek ik op Netflix een documentaire van George Harrison: “Living in a material world” George zegt: “Je kunt pas ergens in geloven als je het zelf hebt waargenomen.”  Hoe mooi is dat!

En Swami Vivekananda wordt erin geciteerd “Als er een God is, dan moet je Hem zien. En als er een ziel is, dan moet je die waarnemen. Anders is het beter om niet te geloven.

Dan zeggen ze in de film: “In de Katholieke kerk kreeg je te horen dat je moest geloven wat ze zeiden, zonder het zelf te ervaren.”

Dat viel bij mij echt op de plek! Natuurlijk geloofde ik het niet! Ik had het zelf destijds nog niet waargenomen!

Ik ben zo in liefdevolle waardering, dat ik het gevoel ontvangen mocht. (waarnemen) want mijn leven is echt veranderd, en ik kan niet in woorden uitdrukken wat dat voor mij betekent. Ik zie God dus als de liefde in mijzelf. En die liefde die deel ik weer verder met heel veel liefde. Sta jezelf toe om te mogen ontvangen, als er aan je gegeven wordt. Dan werkt de energie als een wiel: Dat wat gegeven wordt, wordt ontvangen en direct weer gegeven. Dat is nu precies wat onvoorwaardelijke liefde doet! Dan maakt het niet uit hoe of wat, want een ieder geniet met volle teugen! De ander gelukkig zien is het geluk!

Als je eenmaal weet hoe het voelt, wil je het als vanzelf verder delen, omdat je het een ander met liefde gunt. Omdat het oneindig beschikbaar is voor iedereen, als je erop blijft afstemmen en het jezelf blijft gunnen.

Because you matter.

A Lot!

Gaab x