Persoonlijk blog deel V over herstel en twijfel


Foto: Patrick Rosenthal www.musa.nl

Daar ben ik weer. Een vervolg op mijn laatste blog: Persoonlijk blog deel IV voor wie dat nog niet gelezen heeft.

In december werd er weer een hernia bij me geconstateerd. Inmiddels heb ik begin januari een behandeling bij de pijnpoli ondergaan. Op 2 niveau’s zijn er radiogolven en corticosteroïden in de zenuwknoop gezet. Dit verlicht de boel aannemelijk. Ik ben weer aan het sporten onder begeleiding van Fysio, zoals ik dat de laatste vier jaar al deed. Langzaamaan krabbel ik weer en beetje overeind.

De twijfel of ik op het niveau kom waar ik begin vorig jaar was, is aanwezig. De behandeling neemt de hernia niet weg: ik hoop dat het vanzelf verminderd.

Helaas maakt dit dat ik geen langdurige fotoreportages meer kan doen. Dat heeft me doen besluiten om in elk geval geen trouwreportages meer op de agenda te zetten. Erg jammer, maar mijn rug is belangrijker. De neuroloog én de anesthesioloog waren het er samen over eens dat mijn onderrug knudde is. Iets wat ik natuurlijk allang weet, maar waar ik de laatste jaren niet meer zo mee bezig was omdat ik juist door het sporten zo vooruit gegaan was.

Zo zoek ik nu naar een nieuwe balans: wat is nog mogelijk, wat niet meer. Weer heb ik ingeleverd. Weer heb ik een stap terug gezet. Dat klink misschien negatief, maar ik ben al een eind in acceptatie daarvan. Het is wat het is. Er tegen vechten heeft geen zin weet ik inmiddels. Dat levert alleen maar meer weerstand op voor me. Vermoeiend en niet fijn voor mijn omgeving ook!

Ik pak de draad op met het fotograferen van dingen die ik leuk vind. Het schrijven van teksten en gedichten. Ook in de dagelijkse dingen heb ik aanpassingen gemaakt. Ik weeg beter af wat ik doe en waarom of waarom juist niet. Energieslurpende activiteiten probeer ik uit de weg te gaan. Ik ben meer op mezelf. Geef me niet meer weg ten koste van mijn energie. Vervelen doe ik me nooit hoor, dus daar hoef je geen zorgen om te hebben 😉

Dit blog is steeds minder over fotografie aan het gaan, dat ben ik me bewust. Het is in de loop der tijd een stuk persoonlijker geworden. Voor mij maakt het niet uit: dit is wie ik ben! En daar is fotograferen nog steeds een onderdeel van!

Tot slot deel ik hier een gedicht dat ik gisteren schreef en goed weergeeft hoe ik me voel!

Hartegroet,

Gaab

 


Comments (1)