Een persoonlijk blog over spiritualiteit en verbinding Deel III


picturesbygaab20160104XG4W0027-bewerkt-bewerkt-bewerkt
Foto: Patrick Rosenthal www.musa.nl

Daar gaan we dan…. uít de spirituele kast…

In deel II van deze serie persoonlijke blogs schreef ik al dat ik in een volgend deel meer zou vertellen over hoe ik in verbinding met mijzelf ben gekomen.

Daarvoor moest ik nog wel even een stukje terughoudendheid bij mezelf overwinnen. En waarom eigenlijk, vraag ik me dan ook meteen weer af… De teksten die ik schrijf hebben vast allang een tipje van de sluier opgelicht….

Let’s go!

Al heel lang ‘voelde’ ik dat er meer was. Na het overlijden van mijn schoonvader in 1999 was ik letterlijk ‘als de dood’ voor de dood. Ik kwam maar niet van dat gevoel af. Steeds vaker ook had ik het gevoel dat er ‘iets’ was, vooral in de nacht. Ik durfde nauwelijks mijn bed nog uit om naar het toilet te gaan. Tot ik na jaren de moed had om mijn ogen open te doen. Ik zag een zachte verschijning die ik herkende als mijn schoonvader.

Direct kwam er rust over mij: waarom zou ik bang zijn voor mijn schoonvader? Hij was een lieve, zachtaardige man, waar ik absoluut niet bang voor hoefde te zijn. Het gaf juist een fijn gevoel dat hij er was. Wij wonen in zijn ouderlijk huis; hij was gewoon thuis!

De rust keerde weer en ik was niet langer bang. Wel werd ik me steeds bewuster van andere dierbaren, die dicht om me heen waren. Ik vond het niet meer eng, maar deed/wist/kon er verder ook niks mee, behalve dat ik het wel fijn vond dat ze er waren.

Toen mijn moeder ongeneeslijk ziek werd, sprak ik wel eens met haar hierover. Zij vond het niet gek dat ik dit voelde: zij voelde het ook. Zo vertelde ze mij dat ze zelf haar oma had gezien op het moment dat de ziekte van mijn moeder haar een keer eerder bijna fataal was geworden.

Voor mij kwam er een geloof dat het leven niet eindigt na de dood: ik kreeg tekens op mijn pad. Tekens die bij personen horen die overleden zijn en belangrijk waren geweest in mijn leven. Tekens waar ik op kon vertrouwen als ik ze zag: ik ben er, het is goed.

Mijn moeder kwam te overlijden. In de dagen voor haar crematie had ik de eerste tekens al opgepakt. Ze wist tenslotte hoe ik erover dacht, en het voelde alsof ze geen kans onbenut liet me te laten weten dat ze er nog was, al was haar stoffelijk gestorven. Ik ‘verstond’ de tekens direct.

In diezelfde tijd had ik contact met Angelique. Ik kwam door Angelique in contact met Myrthe en Patrick van Spirit and Soul. Ik volgde eerst een dagworkshop bij Patrick en Myrthe: ‘Werken met spirit’

Daar leerde ik een beetje over mijn ervaringen hierboven. Wat het was, dat ik er niet bang voor hoefde te zijn en hoe ik er mee om kon gaan.

Vervolgens ging ik op consult bij Myrthe. Zij wist veel te vertellen over mijn dierbaren wat ze nooit had kunnen weten. Voor mij bevestiging dat het écht was.

Ze boden een week Medium Trainingsschap aan in Frankrijk, Aubenton. Hierover schreef ik al eerder in dit blog: Mijn week in Aubenton. Om de een of andere reden wist ik : hier wil ik naar toe! Mijn twijfel was er echt… is dit wat ik wil, laat ik de mannen een week alleen thuis, kan dit wel… hoe vertel ik wat ik ga doen… Het taboe erover was voor mij destijds ook echt nog wel groot. In blog was ik nog maar vaag over wat ik nou in Frankrijk had gedaan. Dat ‘durfde’ ik toch echt nog niet te zeggen.

Ik had ook geen enkele intentie om hier iets mee te gaan doen. Ik ging puur uit nieuwsgierigheid en achteraf bleek: persoonlijke ontwikkeling. Het werd een prachtige week, die voelde als thuiskomen. Nooit eerder was ik zo in verbinding met mijzelf geweest. Ik leerde over psychometrie (het lezen van energie van voorwerpen en mensen) en contact maken met spirit (overleden mensen). Ik leerde er mediteren (wat een heerlijkheid) en ik leerde vooral over mijzelf. Ik mocht prachtige boodschappen ontvangen van lieve medecursisten, die ik nog nooit had gezien en al helemaal niet konden weten wie ik was en wat ik deed.

Onomstotelijk werd het bewijs voor mij gelegd: ik kon er niet meer omheen dat het écht moest zijn. Ik zíe, voel en weet helder. Mijn ziel leeft voort nadat mijn stoffelijk sterft. Er ís nog contact mogelijk. Alles is energie. Energie is waarneembaar. Energie is leesbaar, vertaalbaar.

Nadat ik thuis kwam, moest ik eerst een aantal weken ‘landen.’ Wat had ik nou allemaal beleefd, en: wat wilde/kon/moest ik hier nou mee?

Al snel bleek dat ik mijzelf hier graag in wilde blijven ontwikkelen. Zo ging ik op vervolg cursus en reed elke twee weken naar Terheijden voor de les.

Ik volgde ook een aantal weekenden met andere leraren Chris Drew en Su Wood. Ook zij geven les in deze Engelse wijze van mediumschap. Deze wijze van mediumschap spreekt mij erg aan. Of zoals Patrick destijds zei: het is allemaal heel nuchter. Daar houd ik wel van, nuchterheid! (voor meer info over de Engelse wijze zie Arthur Findlay College)

Ik leerde nog beter de verschillen tussen ‘psychometrie’ en ‘spirit.’ Zo kwam ik tot de ontdekking dat ik dit al veel vaker intuïteif had toegepast, ongemerkt.

In mijn voormalige werk als pedicure had ik vaak bijzondere gesprekken met cliënten, die zichzelf dan weer afvroegen hoe dit nu toch zo kwam. Ik had destijds geen idee. Ook sprak ik wel eens met wildvreemde mensen over zaken waarop ze dan zeiden: “waarom ik dit nu met jou bespreek? Ik heb er al jaren niet meer over gesproken.” Wederom: ik had geen idee.

De lessen in Terheijden zorgde ervoor dat ik begreep wat er in die momenten was gebeurd. Ik vond en vind het maar erg bijzonder.

In de fotografie paste ik het ook al ongemerkt toe…ik schreef al eerder in blog I en blog II dat ik verbinding aan ga met mensen. De gesprekjes vooraf en tijdens de sessie konden ook ineens een diepgang hebben, waar de geportretteerde en ikzelf verbaasd over waren. Intuïtief deed ik het allemaal al lang.

Inmiddels ben ik twee jaar verder en heb ik prachtige dingen ervaren. Mij persoonlijk erg ontwikkeld in een richting die ik niet voor mogelijk had gehouden. De mooiste mensen mogen ontmoeten, de warmste warmte mogen ontvangen van mensen die ik nog maar amper kende, maar waar ik een instant soulconnectie mee kreeg. Ik kwam erdoor in verbinding met mijzelf. De voorzichtige connectie werd een stevige band met mijn innerlijke, mijn ziel.

Het met mijn gevoel mijn hart achterna rennen is zo heerlijk, dat ik dat nooit meer op wil geven.

Bedankt voor het lezen van mijn blog. Wil je in de toekomst op de hoogte blijven van mijn blog, schrijf je dan in op de blog pagina. Klik op een willekeurig blog bericht en rechts van dat bericht zie je een inschrijfmogelijkheid!

Hartegroet, Gaab

Hieronder vind je een aantal reacties van mensen die ik heb gefotografeerd. Ik heb ze een aantal vragen voorgelegd over verbinding.

Yvonne Alefs van o.a. HartgeschrevenPBG20130228-3509

Vraag: Ik maakte een foto voor jou. Wat maakt dat je hem (nog steeds) gebruikt (hebt)?

Antwoord: Omdat jij MIJ gevangen hebt in die foto’s, dus echt zoals ik ben en ook graag door anderen gezien zou willen worden: spontaan, open en positief.

Vraag: Wat versta jij onder verbinding?

Antwoord: De schoonheid van de ander zien (en niet de vlekjes die we allemaal hebben) en naar de ander luisteren zonder oordeel. Belangstelling hebben voor het verhaal achter de persoon en de tijd nemen om dat verhaal ook te leren kennen.

Vraag: Vind je mijn werkwijze verschillen van andere fotografen, en zo ja, waarom?

Antwoord: Wij hadden al een band toen je foto’s van me nam, dus was jij sowieso anders als andere fotografen voor mij. Maar ik heb je zien werken met anderen en
heb met eigen ogen gezien hoe je de verbinding met anderen maakt en het prachtige resultaat daarvan mogen zien. 

 Janine Wolf van Praktijk Manitou PBG140917_MG_7190

Vraag: Ik maakte een foto voor jou. Wat maakt dat je hem (nog steeds) gebruikt (hebt)?

Antwoord: Ja ik gebruik hem nog steeds. Ik vind het de mooiste profielfoto van mezelf tot nu toe. Hij laat mijn sterke en mooie aspecten uit mijn gezicht zien, maar de minder mooie niet (eigen mening uiteraard ;-)) Er zit sprankel in mijn ogen die je duidelijk uit hebt laten komen en die mij tevens een open uitstraling geeft.

Vraag: Wat versta jij onder verbinding?

Antwoord: Verbinding is voor mij op dieper niveau contact maken met iets of iemand. In jouw geval heb je mij op mijn gemak gesteld en gezien hoe ik het beste uitkom. Ik kan mij herinneren dat je ook op het moment van de shoot de kracht van mijn ogen hebt benoemd. Iemand in zijn kracht zetten, ook als hij/zij voor de camera staat, dat is naar mijn idee verbinden. “Zien wie iemand in zijn ware wezen is.”

Vraag: Vind je mijn werkwijze verschillen van andere fotografen, en zo ja, waarom?

Antwoord: Ja, hoewel ik niet veel ervaring heb met andere fotografen. Wat ik merk aan verschil is dat de andere fotografen vooral bezig zijn met de technische aspecten zoals poses, belichting, etc, maar niet met de persoon die voor de lens staat. Ieder heeft zijn perfecte imperfecties, maar die wil je niet altijd op beeld hebben. Ik denk dat het juist mooi is als de fotograaf het beeld op de camera zo weet vast te leggen dat dit het dichtst bij het ideaalplaatje komt van de persoon die op de gevoelige plaat wordt vastgelegd. We hebben allemaal een beeld van onszelf over wie we zijn of willen zijn en als je dat weet te benaderen denk ik dat je een waardevolle foto hebt gemaakt. Ik herken mezelf in mijn foto (degene die ik gebruik) en ben er trots op!

Yvonne Heijneman van 4WDesignPBG140503_MG_3281

Vraag: Ik maakte een foto voor jou. Wat maakt dat je hem (nog steeds) gebruikt (hebt)?

Antwoord: Mijn foto is spontaan gemaakt tijdens een workshop “Landschap fotografie van Pictures by Gaab.”  Het is een mooie, zachtaardige en vriendelijke buitenfoto. Ik sta erop zoals ik graag wil zijn.

Vraag:Wat versta jij onder verbinding?

Antwoord: Verbinding betekend voor mij respectvol en met gevoel met elkaar in contact zijn in welke vorm dan ook. Het gevoel komt van hart naar hart.  

Vraag: Heb jij het gevoel dat ik écht oprecht met jou de verbinding ben aangegaan?

Antwoord: Zeker! Dit komt omdat je goed kunt luisteren en zien. 

Vraag: Vind je mijn werkwijze verschillen van andere fotografen, en zo ja, waarom?

Antwoord: Je bent en blijft jezelf. Eerlijk en oprecht. Jij maakt altijd een mooie vertaling van het moment naar een foto.


Comments (3)